Specialisaties -

De Haptotherapie, een therapie of begeleidingsvorm die gebaseerd is op de Haptonomie, maakt gebruik van aanraking. Het is een lichaamsgerichte en non-directieve vorm van psychosociale hulpverlening. Er wordt vanuit gegaan dat er voortdurend sprake is van een affectieve communicatie tussen therapeut en cliënt.

De Vereniging Van Haptotherapeuten (VVH) omschrijft Haptotherapie als volgt: "Haptotherapie is een therapie/ begeleidingsvorm die zich heeft ontwikkeld vanuit de Haptonomie. Haptotherapie is erop gericht de cliënt weer in contact te brengen met zijn gevoel en daarmee met zichzelf. Dit gebeurt door middel van bewustwording en beleving van de belangrijke wisselwerking die plaatsvindt tussen lichaam en geest enerzijds en tussen therapeut en cliënt anderzijds. Deze wisselwerking kan representatief zijn voor alledaagse handelingen en interacties waarin een mens participeert."

Haptotherapie maakt gebruik van aanraking. Deze aanraking gebeurt door middel van de blik en op verbale wijze, maar vooral ook door het aanraken met de hand. De aanraking waar het in de Haptotherapie om gaat, moet een goede, bevestigende aanraking zijn (wanneer er een vertrouwensrelatie is ontstaan, kan het ook een belastende of toetsende aanraking zijn). Het dient een aanraking te zijn zonder bijbedoelingen, waaraan integriteit, oprechtheid en respect ten grondslag liggen. Dit lijkt sterk op wat Rogers zegt. De Rogeriaanse therapeut dient empathisch, transparant, echt en respectvol te zijn, en de cliënt onvoorwaardelijk te accepteren. Emotionele blokkades kunnen worden omgezet in spierblokkades. De Haptotherapie gaat ervan uit dat deze emoties door aanrakingen weer los kunnen komen, en geuit kunnen worden, waardoor de persoon ze kan integreren.

Heeft iemand door aanraking geleerd zich affectief open te stellen, dan kan hij vervolgens zelf in beweging komen en zichzelf herstellen. De therapeut fungeert als begeleider bij dit proces. Door het toelaten en ervervaren van emoties krijgt iemand veerkracht en ruimte, zodat hij zich verder kan ontwikkelen.

Het doel van de Haptotherapie wordt ook wel genoemd: de cliënt helpen bij de ontgrenzing naar een affectief bestaan. Er wordt vanuit gegaan dat veel klachten het gevolg zijn van een verkramping in effectiviteit. Door te helpen deze verkramping op te heffen, komt er meer ruimte voor affectiviteit en is het indirecte gevolg dat de klacht zodoende vermindert.

De VVH omschrijft de doelstelling van de Haptotherapie als: "Het vergroten van het vermogen van mensen om te kunnen relateren en communiceren vanuit hun beleving; De mogelijkheden van de mens worden ontwikkeld door een verhoogde aandacht voor gevoelens en gemoedsbewegingen binnen contacten en de rol die lichamelijkheid daarin speelt. Door deze ontwikkelingen: het laten groeien van het zelfvertrouwen, het gevoel van veiligheid, en vrijheid; het ontwikkelen, indien mogelijk, van zelfstandigheid, persoonlijke leefruimte, vrijheid en autonomie. Het ontwikkelen van eigen vitaliteit en vitale leefruimte; zodanige voorwaarden scheppen dat de hulpvrager/-ster, in samenspraak met de Haptotherapeut, in staat is eigen vermogens en kwaliteiten te ontdekken en te ontwikkelen die een bijdrage kunnen leveren aan een verhoging van de leefkwaliteit en om langs deze te komen tot zelfverwezenlijking." (Defenitie VVH, 1996)